Osseotite-natychmiastowe obciążenie implantów

Rosnąca liczba przypadków klinicznych pokazuje, że wczesne i natychmiastowe obciążenie implantów śródkostnych może prowadzić do przewidywalnej osseointegracji; jednakże powyższe badania dotyczą w większości przypadków wyników krótko- i średnio długoterminowych opartych wyłącznie na ruchomości klinicznej i obserwacjach radiograficznych.

Innego rodzaju metody potrzebne są do wykrycia odkładania cienkiej warstwy tkanki włóknistej, która mogłaby się powiększać w miarę upływu czasu i prowadzić do ruchomości klinicznej implantu. Badania histologiczne przeprowadzono na dwóch natychmiastowo obciążonych implantach Osseotite odzyskanych po 4 miesiącach obciążenia od pacjenta, u którego wprowadzono ogółem 12 implantów w żuchwie. Sześć z nich obciążono natychmiastowo, pozostałych 6 pogrążono i pozostawiono do czasu wygojenia. Osseointegracja kliniczna i histologiczna zostały osiągnięte w obu przypadkach natychmiastowo obciążonych implantów.

Osseotite
Osseotite

Tworzenie i remodeling kości na powierzchni Osseotite nie został zakłócony przez obciążenie natychmiastowe, jak wykazało badanie histomorfometryczne, które ujawniło wysoki poziom kontaktu kość/implant, sięgający od 78% do 85%.

Poniższy protokół natychmiastowego obciążenia dotyczył obustronnego połączenia po 6 implantów Osseotite w żuchwie, co dało pomyślny wynik po 4 miesiącach obciążenia. Dalsze długoterminowe badania są niezbędne, zanim protokół natychmiastowego obciążenia zostanie uznany jako rutynowa procedura stosowana w leczeniu implantologicznym. Badania prowadzone na różnych systemach implantologicznych poddanych natychmiastowemu obciążeniu oraz odbudowie stałymi uzupełnieniami protetycznymi wykazały wysoki wskaźnik sukcesu. Dotychczas, we wszystkich powyższych badaniach, liczba pacjentów w danej grupie badanej nie przekroczyła 10 osób. Pomimo, że wyniki badań klinicznych dotyczących natychmiastowego obciążenia stałymi uzupełnieniami protetycznymi wydają się być pomyślne, konieczne są dalsze długoterminowe badania kontrolne oraz większa liczba pacjentów. Co więcej, powyższe badania kliniczne zapewniają głównie krótko- i średnio długoterminowe wyniki badań oparte wyłącznie na ruchomości klinicznej oraz obserwacjach radiograficznych. Metody te nie są odpowiednie do wykrycia możliwej obecności cienkiej warstwy tkanki włóknistej, której może przybywać w miarę upływu czasu i prowadzić do ruchomości klinicznej.

Osseotite
Osseotite